Kaftontwerp : Frederik Hulstaert

Navid Kermani’s kunstzinnige apologie van het christendom

Frederik Polfliet

Apologetiek wordt niet meer uitsluitend bedreven door christelijke intellectuelen. Van tijd tot tijd wordt de loftrompet over het christendom ook gestoken van buitenaf, door atheïsten of moslims zoals Navid Kermani (*1967). In Duitsland behoeft Kermani al lang geen introductie meer. De daar geboren zoon van Iraanse immigranten geldt er als een gezaghebbend intellectueel, van het kaliber van Jürgen Habermas, Hans Magnus Enzensberger en wijlen Günter Grass. Ter ere van de 65ste verjaardag van de Duitse grondwet hield de schrijver, journalist en hoogleraar oriëntalistiek in de Bondsdag een veel besproken redevoering, in 2015 mocht hij de prestigieuze Vredesprijs van de Duitse Boekwinkels in ontvangst nemen en zijn naam circuleerde een periode als presidentskandidaat. In onze contreien verscheen van zijn hand eerder bij uitgeverij Cossee Overvallen door de werkelijkheid. Met de vluchtelingenstroom mee door Europa en eind 2016 Goddelijke kunst – een eigenzinnige en prikkelende reflectie op het christendom en haar kunst. Op dat christendom werd hij naar eigen zeggen jaloers tijdens een onderzoeksverblijf in Rome. Daar, in de zetel van de katholieke traditie, ervoer Kermani door zoveel zinnelijke rijkdom waarom het christendom een optie kan zijn. Religie is voor Kermani dan ook veeleer een zintuiglijke dan een verstandelijke kwestie. Zo belichtte hij eerder de esthetische dimensie van de Koran in Gott ist schön. Das ästhetische Erleben des Koran (1999).

...lees verder...