‘Ook wij zijn de ander’

Brief van een voorbijgaande generatie

David Dessin

Beste vorige generatie,

eindelijk is het zo ver. Eindelijk staan de jonge mensen op, eindelijk verzetten we ons tegen de onverschilligheid, tegen de besluiteloosheid. ‘SHAME!’ roepen ‘wij, jongeren’ luidkeels naar iedereen die de welvaartsstaat in een communautaire dwangbuis stopt en daardoor de welvaart in gevaar brengt. ‘Niet in onze naam’ roepen anderen dan weer, waarna ze zich op openbare (friet)pleinen vrolijk uitkleden voor de camera’s. Er is een nieuwe generatie! Met behulp van de sociale media waarin wij zo bedreven zijn zullen we ons groeperen en een pan-Europese beweging op gang brengen, vol verontwaardiging en woedend over de tragische afbouw van die schitterende verzorgingsstaat!

Althans dat is wat sommigen onder u geloven… In werkelijkheid interesseren ‘wij, jongeren’ ons bitter weinig voor dat België met haar schaamte- en naaktheidsoffensieven. U hebt het gezien: het is veel leuker om met een mond vol friet voor de camera’s te verkondigen dat we niets afweten van politiek of actualiteit. Ons facebookprofiel, onze muziek, games en films, dát is belangrijk. Ah, waarom toch?

Misschien denkt u dat die onverschilligheid er wel uit zal groeien, en vindt u het wel goed dat uw politiek, onderwijs en cultuur via allerlei initiatieven en sensibiliseringscampagnes ons alsnog trachten te interesseren voor die prachtige postmoderne wereld van u. Misschien glimlacht u, omdat u wéét dat jongeren nu eenmaal onvermijdelijk wat moeten puberen, zich wat narcistisch moeten terugtrekken in hun eigen wereldje, voor ze onvermijdelijk volwassen worden en leren hun verantwoordelijkheid op te nemen. Maar is het nooit bij u opgekomen dat het misschien om een werkelijk probleem gaat? Sta mij dan toe u even te verlichten en kort de oorsprong van die in wezen militante onverschilligheid van ‘ons, jongeren’ te schetsen.

...lees verder...